Himfea

Himfea
Himfea Mirkwood, Lothlorien gibi önemli elf şehirlerinin yapımlarında katkıda bulunmuştur. Build konusundaki yardımlarının dışında, Lordluk, Krallık gibi önemli mevkilerde bulunmuştur.

Gerçek Hayat
Bilinmiyor

Server Karakterleri
Himfea

Biyografisi:BULUŞMA Puslu dağları aştı, Shire'ın tepeleri ve ormanlarının arasında geçti. Mithlond'un güney yakasının batısındaki kıyılara ulaştı. Atını sahildeki bir kayaya bağladı. Çakıllı kumun üzerinde yürüdü. Adeta çarşaf gibi olan denize haykırdı: "Ey suların efendisi Ulmo! Sesimi duy ve yakarışıma kulak ver!" Gökyüzü bulutlandı ve deniz dalgalarla köpürdü. Denizin dibinden mavi bir ışık geldi ve su yüzeyine ulaştı. Bütün azametiyle Ulmo Himfea'nın karşısında duruyordu. Gelmesiyle deniz çarşaf gibi oldu. Himfea'nın gözleri faltaşı gibi açıldı ve dizlerinin bağı çözüldü. Ulmo'nun görünümü dehşet vericiydi. Dizlerinin üzerine çöktü ve başını eğdi. Ulmo kalın sesiyle konuşmaya başladı. "Moriquendi Himfea Gaur. Karanlık elf, aşık, sürgün ve Lord. Quendi içinde çok azı, böyle bir yaşam çizgisine sahip oldu. Benden ne istedin, ey Valar'ın ışığından yoksun kalan?" "Himfea başını kaldırdı. "Çağlardır uzak kaldığım, herşeyden çok sevdiğim ve özlediğim, sevgili Lossea'ya kavuşma isteğim, bütün arzularımı yedi bitirdi, ey suların efendisi, bu ayrılık çok uzun sürmedi mi?" Sürgününden beri ilk defa, gözyaşları yanaklarından süzüldü. Ulmo'ya umut dolu gözlerle baktı. Ulmo ona acıdı, akan gözyaşlarında acısını hissetti. Hmmm... diye mırıldandı ve kararını verdi. "Kalk, ey Himfea ve sevin, yazgılarınız birleştirildi! Yüzün Valar'ın ışığıyla parlasın ve kötülüğe karşı koysun! Sevdiğin kızı kuzeyde, Ered Luin'in batı eteklerindeki isimsiz ormanlarda ara! Çabuk ol ve atını dizginle, sensizlik Lossea'nın son yaşam kırıntılarını da tüketmeden yetiş ve ona görün!" Ulmo suya battı ve gökyüzü normale döndü. Himfea içinde sevinç, korku ve endişe duyguları bir arada Mithlond'a at sürdü. Karşı yakaya daha hızlı ulaşabileceği düşüncesiyle gemiye bindi. Hızla at sürdü ve ormanları tarayıp, kuzeye doğru ilerleyerek iki gün geçirdi. Geniş bir açıklığa geldi ki, güneydeki büyük ormanı geride bırakmıştı. Kuzeyde ufacık bir orman vardı ve keskin gözlerine rağmen zar zor görebildiği bir duman yükseliyordu. Oraya gitmesi yarım saatini aldı. Ormana yaklaştığında, ağaçların sıklığından dolayı atından indi. İki adım attı ki çevresini on beş kadar elf okçu sardı ve yaylarını gerdiler. "Bizimle geliyorsun!" dedi içlerinden birisi. Himfea atının dizginlerini bıraktı. "Öyle olsun." Himfea Rivendell'liler tarafından tanınmamak için kapşon ve ağızbandı giyiyordu. Burada da işine yaramıştı. Biri geldi ve silahlarını üzerinden topladı. Üç kişi önünde, yedisi de arkasında, ensesinde de gerilmiş bir yayla, ağaçların arasında dar bir yolda ilerlediler. Bunlar Karanlık elflerdi, giyimlerinden ve konuşma biçimlerinden bunu farketmişti. Doğru yerdeyim... diye düşündü. Birkaç dakika sonra köylerine geldiler. Köy büyüklerinin önüne çıkarıldı. Kapşonu gözlerine indiğinden kim olduklarını göremiyordu. "Açın şunun yüzünü." dedi birisi. Kapşonunu kaldırıp ağız bandını indirdiler. Karşısında Nan Elmoth'un büyükleri duruyordu, oldukça da şaşkındılar. "Buraya, Buraya gelmeye nasıl cüret edersin! Sen lanetli bir sürgünsün!" Himfea'nın yüzü, Ulmo'nun ışığıyla hafifçe aydınlandı. "Ben Nan Elmoth'un sürgünüyüm, buranın değil. O lanete gelince, uzun zaman önce bana yenik düştü. Artık Gaur'un efendisi benim. Ben, Folado oğlu Himfea, Lothlorien elflerinin Lorduyum!" Şaşkınlıkları daha da arttı. "Söyle o zaman, niçin buraya geldin ve eğer Lothlorien elflerinin Lorduysan, korumaların nerede?!" "Korumalarımı yanıma almadım, çünkü buraya geliş sebebim sadece beni ilgilendiriyor, onları tehlikeye atmak istemedim. Buraya geliş sebebimse, çağlar boyu benden alıkoyulan ve özlemi kalbimi yiyip bitiren, sevgili Iolwe kızı Lossea'ya kavuşmaktır!" "Biz buraya intikam için geldiğini düşünüyoruz." "Yaptığınız doğruydu, eğer sürülmeseydim birçok kişinin hayatı tehlikeye girecekti. Size bir kızgınlığım yok.Eğer ki olsaydı, şimdi Gaur, etinizin tadını çıkarıyor, pençeleri kanınızı içiyor olurdu." Onu daha fazla sorgulamadılar. Yanına önlem olarak iki gardiyan kodular ve onu Lossea'nın yaşadığı haneye götürmelerini emrettiler. Köy, ağaçlar set olacak şekilde kurulmuştu ve biraz uzun olan ağaçlar burayı gizliyordu. Dumanları gizlemek için de büyüler yapmışlardı. Burası bir köyden çok, kasaba genişliğindeydi. Dağın eteklerine doğru da bir maden girişi vardı. Karanlık elfler demircilikle uğraşırdı burada da uğraşlarından vazgeçmemişlerdi. Sonunda, temelinde uzun bir ağaç olan bir haneye geldiler. Himfea'nın yanındaki gardiyanlardan biri kapıyı çaldı. "Kapıyı açın, biz gardiyanlarız." Az sonra Lossea'nın babası Iolwe kapıyı açtı. "Nasıl yardımcı olabilirim?" Himfea'yı gösterdi. "Onu buraya getirmemiz emredildi. Gidelim." Himfea'nın yüzü şimdi daha da parlıyordu. Iolwe Himfea'yı içeri buyur etti ve paltosunu astı. "Lossea üst katta, en köşedeki odada. Uzun zamandır hasta, birşey yiyip içmiyor, konuşmuyor." dedi ve girişteki masaya oturup elini başına koydu. Himfea evin temelindeki ağacın gövdesine çakılmış merdivenleri çıktı ve Lossea'nın odasına girdi. Yatağında uyuyor ve "Himfea..." diye sayıklıyordu. Lossea'ya yaklaştıkça yüzü daha da parıldıyordu. Sevincine diyecek yoktu. Kalbi çok hızlıydı. Lossea'nın yatağına oturdu ve eğilip dudaklarından uzunca öptü. Lossea birdenbire canlanıverdi ve "Himfea! Himfea!" diyerek Doğruldu ve Himfea'ya sarıldı. "Nerelerdeydin? Neden bu kadar geciktin? Ah, Himfea, seni o kadar özledim ki..." Sesleri duyan Iolwe hızla yukarı çıktı. Hayretle bakmakla yetindi. "Hep seni aradım, ama bana ayrılan zaman buydu. Artık buradayım Lossea, artık yanındayım." Iolwe gülümsedi. "Artık bana da evliliğinizi düzenlemek düşer." Lossea hızlı bir şekilde birkaç günde iyileşti. Bir hafta içinde hazırlıklar tamamlandı ve evlendiler. Düğünde üç gece boyunca çeşitli eğlenceler yapıldı. Himfea ve Lossea, sonunda birbirlerine kavuşmuşlardı. Hiçbir elf, aşkı bu kadar uzun süre aramamıştı ve bu şekilde kavuşamamıştı. Beren ve Luthien'in hikayesi kadar muhteşem olmasa da, Himfea ve Lossea'nın kavuşma hikayesi sayılı olanlardandır. Ama Himfea'nın hayat hikayesi henüz bitmedi.

VAZİFE Lossea kısa zamanda hamile kaldı ve Himfea'ya bir erkek çocuk verdi. Adını Earcale koydular. Üç yıl Himfea ve Lossea mutluluk içinde yaşadı. Birgün Himfea, yakınlardaki bir derenin yanından geçerken, atı olduğu yerde durdu ve derenin içinden bir su minyonu kalktı. Tamamen sudandı ve normal boyuttaydı. Tuhaf bir sesle konuşmaya başladı. "Himfea, Suların efendisi Ulmo, senin dileğini yerine getirdi, ama onun da senin için bir vazifesi var. Atını sür ve tahtına git. Kaderin, ırmağın yolunu bulması gibi çizilecektir. Durma, vedalaş ve hemen git!" Ulmo'nun ona verdiği vazife gayet netti. Minyonun kaybolmasıyla at aniden kişnedi ve yönünü köye çevirdi. Evine vardığında atını ahıra yerleştirdi ve kapıdan içeri girdi. Çizmelerini ve biniş takımlarını kapının yanına bıraktı ve merdivenlerle üst kata çıktı. Yatak odasına girdi. Batıya dönük olan küçük balkonda Lossea, kucağında oğluyla oturmuş, günbatımını izliyordu. Himfea yanlarına oturdu ve Lossea'yı birkaç kez öptü. Lossea ona baktı ve gülmsedi. Earcale'yi kucağına verdi. Himfea oğlunun masum yüzüne baktı. Bu günleri görebildiği için çok mutluydu. Ama herşeyin bir bedeli vardı. Yüzü hüzünlendi. "Birşey mi oldu Himfea?" diye sordu Lossea. Earcale'yi geri Lossea'nın kucağına verdi. "Yeniden bir süre ayrılmak zorunda kalacağız." Lossea'nın yüzü soldu. "Neden? Henüz yeni buluştuk, nereye gidiyorsun?" Himfea iç çekti. "Dinle Lossea. Seni ben bulmadım, yerin bana gösterildi. Bunun bir bedeli vardı ve şimdi onu ödemek zorundayım. Lossea, beni anlamalısın, bu borç üzerimdeyken seninle ve meyvemizle birlikte olmak oldukça zorlaşacak, hatta başımıza çok kötü şeyler gelecektir." Lossea sessizce ağlamaya başlayınca Himfea onu sardı ve yanağından öptü. "Geri döneceğim. Söz veriyorum Lossea, vazifemi tamamladıktan sonra, ne olursa olsun geri döneceğim. Seni seviyorum." Lossea biraz yatıştı. "Peki bu görevi sana kim verdi?" Himfea ona Valar ile ilgili bilgilerini anlattı. "Şimdi anlıyor musun Lossea? Bu yüzden senden ve tatlı oğlumuzdan ayrılmaya mecburum." Ertesi sabah Himfea, yol hazırlığını yaptı ve atını eğerledi. Veda ederken Lossea, Himfea'ya kanat motifli elmas yüzüğünü uzattı. "Bunu bana geri getireceğine söz ver." Himfea yüzüğü aldı ve sağ yüzük parmağına taktı. "Söz veriyorum." Onu öptü ve oğlunu kucağına aldı. Atını dörtnala koşturdu ve Güneydoğuya yönlendi. Lossea kocası ufukta kaybolana dek gidişini izledi. Güneydoğu yolunu kullanarak, Isen geçitlerinden geçti ve Fangorn Ormanı'nın etrafından dolaşarak Lorien ormanına geldi. Tahtını boş buldu, Smoch ortalıkta yoktu. Nerede olduğuyla ilgili hiçbir net bilgi yoktu. Başsızlık, Lorien ormanını karıştırmıştı. Hemen işe koyuldu ve tüm karışıklıkları düzeltti. O sırada Rohan'ın tahtında Eorden adında, hem Aragorn hem de Eomer'in soyundan gelen bir kral vardı. Himfea gelmeden önce Mordor'un saldırısına uğradılar. Helms Deep'te yapılan savaşta, orklar geri püskürtlüldü. Fangorn ormanına doğru yaklaşan kafileleri Mirkwood okçuları karşıladı ve geriye kalanlar temizlendi. Himfea, Lothlorien ve Rohan'ın, konumsal olarak birbirini desteklemesi gerektiğini düşünüyordu. Yaptığı görüşmelerle Eorden'in dostluğunu kısa sürede kazandı ve İttifak kuruldu. Himfea bir süre Lorien ve çevresinin güvenliğini sağlama ve imar gibi çalışmaşarda bulundu. Rohan Kralı Eorden birgün kendi Lordlarını, Mirkwood ve Lothlorien Lordlarını ve Gondor kralını Helm's Deep'teki bir ziyfete davet etti. Ziyafet sonrası toplantı masasına alındılar. Eorden kürsüye çıktı. "Büyük elf Lordları, Cesur Lordlarım, davetimi geri çevirmediğimiz için müteşekkirim. Gondor kralı Anil'ın gelmemesi biraz üzücü. Sizi davet etmemin sebebi, bana emrolunmasıydı. Sizi, Soylu Elf Fil'rael ile tanıştırayım." Kürsüden indi ve koltuğuna oturdu. Kapıdan uzun boylu, dik duruşlu ve heybetli bir elf girdi. Yavaş yavaş yürüyerek kürsüye çıktı. Beyaz başlığını açtı. Yüzü Valinor'un ışığıyla parlıyordu. Tüyleri ürperten müthiş sesiyle konuşmaya başladı. "Lordlar, son zamanlarda Mordor iyice tepenize bindi, onlarca köyünüz yakıldı ve yağmalandı. Şimdi karşı saldırı yapma zamanıdır. Eğer yapmazsak, savunmada kalırsak ve birlik olmazsak, Karanlık Lord Sheczar hepimizi bir bir evlerimizde katledecek. Ancak birlik olursak ve Mordor'un bu duvarlardaki yenilgisinden sonra bir zafer ve üstünlük elde edebiliriz. Şimdi soruyorum, kimler benimle Kara Kapılar'ı yumruklamaya gelecek?!" tüm Lordlar Fil'rael'i onayladılar ve savaş çağrısını kabul ettiler. "Bir ay içinde tüm ordular burada bulunacak." dedi ve kürsüden indi. Himfea Lothlorien'e gitti ve Lorien'de savunacak kadar asker bıraktı ve savaş hazırlıklarına başladı. Askerlerinin teçhizatlarını en gelişmiş seviyeye getirdi tüm hazırlıklar tamamlandığında, toplanma vaktine beş gün vardı. Hemen yola çıkıldı. Beşinci gün batarken, Lothlorien sancakları Helm's Deep ufkunun kuzeyinde belirdi. Kapılar açıldı. Bin Lorien şövalyesi, beş bin de Lorien muhafızı Helm's Deep'e girdi. Baramith yanında sekiz bin asker getirmişti ancak zırhları yeterince iyi değildi. Himfea yanında getirdiği silah ve zırh benzeri ekipmanları Mirkwood askerlerine dağıttı. Bunların dışında on iki bin rohanlı asker bulunuyordu. Şafakta Fil'rael'in komutasındaki yirmi sekiz bin asker Helm's Deep'ten çıktı ve doğuya yöneldi. Bir aylık yolculuktan sonra Kara Kapılara vardılar. Fil'rael Karanlık Lord Sheczar'ı alay ederek harbe çağırdı. Kapılar açıldı ve sel gibi ork kapının önünü doldurdu Fil'rael borusunu öttürdü ve hücum etti. Oklar yağmur gibi yağdı, kılıçlardan çıkan kıvıcımlar yangın gibiydi. Sheczar'ın kumandanları bir bir düştü. Artık İttifak güçleri Mordor'un içine sarkıyordu. Kapılar işlemez durumdaydı, kapının açılıp kapanmasından sorumlu troller ölmüştü. O sırada Karanlık Lord Sheczar, sol elinde topuzu Lhachpaur, sağ elinde de ateş kılıcı Normacil, kapıda belirdi. Önüne geleni eziyor, kesiyor ve yakıyordu. Sonunda Mirkwood ve Lorien askerlerinin okları bitti ve tam güç saldırıya geçtiler. Ama nafileydi, Sheczar durdurulamıyordu. Himfea Sheczar'ın karşısına çıktı ve onunla tek başına savaşmaya çalıştı. Ona iki kılıç hamlesi yaptı, ama Sheczar topuzuyla karşılık verdi ve onu geriye savurdu. Himfea'yı korumaları kaldırdı. Yere kan kustu, korumalarını itti ve tekrar saldırdı. Bu sefer zırhını yarmayı başardı ama bir topuz darbesi daha yedi ve sırtüstü bir köşeye yığıldı. Dünya karardı.